Chronische nierproblemen

Door een nierziekte kunnen de nieren blijvend aangetast worden. De nieren gaan dan minder goed werken. Als de nieren voor 60 tot 70% zijn uitgevallen, spreken we van chronische nierinsufficiëntie. De nieren zijn dan niet meer in staat om alle afvalstoffen uit het bloed te verwijderen.

Bij een verdere achteruitgang van de nieren naar slechts 10% van de normale functie, is een medische behandeling noodzakelijk. Er zijn dan twee mogelijkheden: nierdialyse of een niertransplantatie. Voor niertransplantatie moet de patiënt wel geschikt zijn en de wachttijd voor een nieuwe nier is momenteel bijna 5 jaar (!). Daarom zijn de meeste nierpatiënten in elk geval voor lange tijd aangewezen op nierdialyse.

Klachten bij achteruitgang van de nierfunctie

De belangrijkste gevolgen van de achteruitgang van de nierfunctie zijn ophoping van afvalstoffen, problemen met de vochtbalans en hormonale stoornissen. Door ophoping van afvalstoffen kan er vermoeidheid ontstaan, een algeheel ziek gevoel, jeuk en kramp. Ook slapeloosheid,concentratiestoornissen, vergeetachtigheid en verminderde eetlust zijn vaak voorkomende klachten. Ook vermindert de weerstand waardoor men bevattelijk is voor infecties.

Problemen met de vochtbalans kenmerken zich door dikke enkels, vocht in handen en voeten, toename gewicht bij een verminderde eetlust.

De nieren maken ook hormonen aan. Als de nierwerking vermindert, maken de nieren gek genoeg juist meer hormonen aan. Hierdoor neemt de bloeddruk toe en de productie van andere hormonen af. Dit kan tot bloedarmoede en vermoeidheid leiden. Ook treedt er dan botontkalking op wat tot osteodystrofie kan leiden.

Andere verschijnselen zijn hoge bloeddruk met hoofdpijn.

Behandeling van chronische nierinsufficiëntie

Als de nieren nog maar voor 30 of 40% of nog minder functioneren, is de schade helaas niet meer te repareren. De behandeling bestaat er dan in eerste instantie ook uit om de oorzaak van de nierproblemen weg te nemen of zo goed mogelijk te behandelen. Ook zal de arts zich richten op het behouden van de resterende nierfunctie.

De behandeling bestaat meestal uit een combinatie van medicijnen en een zout- en eiwitbeperkt dieet.

• Plasmiddelen (diuretica) om vochtophoping te verminderen en zo de bloeddruk te verlagen.
• Fosfaatbindende middelen, om een te hoog fosfaatgehalte (w.l.) tegen te gaan, aangevuld met vitamine D (w.l.)
• Middelen tegen jeuk, wat een veelvoorkomende klacht is bij chronische nierinsufficiëntie
• Erythropoetine (EPO), een hormoon tegen bloedarmoede
• Medicijnen tegen hoge bloeddruk